ORME ormus gold orginalny ormus wedłóg patentu Davida Hudsona
Autor ormus 0

Ormus atomy

Ormus atomy – Sprzężenie punktu zerowego jest również związane ze zdolnością ORME do interakcji z wodą. Tworząc pseudolepkość omówioną wcześniej. Elektromagnetyczny punkt zerowy w tych zjawiskach jest ważnym mechanizmem, dzięki któremu energia przemieszcza się do pola energii próżni oraz z lub do naszej własnej czasoprzestrzeni.

Punkt zerowy Ormus

Istnieje wiele dubletów punktu zerowego, w zasięgu naszego doświadczenia. (tj. związanych ze zjawiskami materii i energii, którymi jesteśmy w stanie manipulować). To punkty, w których rezonanse fizyczne i transcendentalne występują jednocześnie. tj. wysoce nieliniowe naturalne interakcje między materią, energią i czasoprzestrzenią. Każdy z tych punktów zerowych reprezentuje punkt komunikacji, przez który energia może wejść (lub wyjść) z naszego trójwymiarowego świata z wyższych wymiarów, ostatecznego źródła energii próżni.

Ważną rzeczą do zrozumienia jest to, że nie jest konieczne, aby częstotliwość konkretnej fali „dopasowała się” do średniej częstotliwości konkretnego dubletu punktu zerowego, aby doświadczyć tego rodzaju przejścia.

Konieczne jest jedynie, aby istniało sprzężenie między energią (lub materią, lub obydwoma) w naszych wymiarach (na przykład) a rezonatorem punktu zerowego. Obecność odpowiednich warunków sprzęgania z karbem lub dubletem punktu zerowego skutkuje porwaniem lub wyładowaniem energii za pomocą przeniesienia sprzęgania. Ważne jest sprzężenie z rezonatorem dubletowym (np. cząsteczką wody, ORME itp.). Naturalną konsekwencją tego jest „przesunięcie” . Częstotliwości sprzężonej energii, spowodowane właściwościami topologicznymi związanymi z samymi punktami zerowymi. Punkty zerowe to nie tylko określone częstotliwości, na które akurat padają, w widmie elektromagnetycznym, ale są wynikiem międzywymiarowego rezonatora, który akurat ma dowolną częstotliwość; strojenie „właściwej” częstotliwości bez lub poza rezonatorem punktu zerowego nie stanowi punktu zerowego.

Efekty Meissnera mogą również wpływać na smak. Silnie naładowane ORME mogą być maskowane w swoich właściwościach metalicznych przez pola Meissnera. Manna Izraelitów została opisana jako smak „miód” (Wj 16:31) lub „świeży olej” (Lb 11:8) lub też zapach rossy . Aby zrobić z niego ciastka, Hebrajczycy oczywiście musieli dodawać do niego wodę. Zarówno miód, jak i olej są lepkimi substancjami, a terminy te mogą również wskazywać na ilość ładunku obecnego w tych aluzjach w relacji, przy czym postrzegany smak różni się w zależności od ładunku.

Ormus pole Meissnera

ORME, posiadające indywidualne pola Meissnera na poziomie atomowym. Ormus atomy różnią się zachowaniem od nadprzewodników typu II, gdy zawiesina ORME jest wystawiona na zewnętrzne pole magnetyczne. Kierunek zewnętrznego pola magnetycznego (pola ziemskiego). kt⁸óre przenika przez wodną zawiesinę ORME, jest prawie poziomy.Ormus atomy są czymś bardzo ciężkim do pojęcia, jak i całe zjawisko tematyczne.

Reakcją populacji ORME jest wykluczenie pola magnetycznego. Ale ponieważ populacja ORME w zawieszeniu jest zarówno mobilna, jak i nieciągła. Pojawiają się pewne interesujące rzeczy. ORME niwelują i ograniczają penetrujące pole, tworząc wiry prądu wokół każdej z kwantowych linii strumienia.

Tworzy to pole wirowe, to znaczy pole składające się z dużej liczby maleńkich wirów. Równomiernie rozproszonych w roztworze, patrząc w kierunku równoległym do linii ziemskiego pola.

Pomimo tego, że są dyskretnymi bytami. Wiry te matematycznie sumują się w pojedynczy wir obwodowy otaczający strumień. Ze względu na ruchliwość ORME w zawieszeniu, same ORME stopniowo płyną w kierunku układu o niższej energii. Ostatecznie wykluczy wszystkie linie pola z kontenera. Gdy to robią, te małe wiry stopniowo łączą się w coraz większe wiry. Zawierające i otulające przenikający strumień coraz większymi skupiskami, aż do momentu, gdy zostanie on złączony tylko w jedną dużą wiązkę. To może wyglądać jak protuberancja słoneczna. Duży prąd pierścieniowy przepływający przez łuk (i kontynuowany w obwodzie przez materiał w pojemniku), wystarczający, aby wykluczyć z niego strumień. Gdybyś złamał łuk (fizycznie), prąd pierścieniowy zostałby przerwany i ustał.