Runa vegvisir
Autor ormus 0

Vegvisir symbol

Zaktualizowano artykuł 30 listopada 2021

Vegvisir, znany również jako kompas runiczny lub kompas wikingów. Kompas skandynawski wykonany z ośmiu runicznych klepek wikingów, jest symbolem ochrony i przewodnictwa, uważanym za kompas przez Wikingów. Słowo vegvisir oznacza w języku islandzkim „odnajdywanie drogi” i „drogowskaz”.

Chociaż jest powszechnie znany jako kompas Wikingów i jest kojarzony przez niektórych z podróżami Wikingów odbywającymi się na całym świecie. W epoce Wikingów, istnieje spora debata na temat pochodzenia Vegvisir.

Istnieją dwa źródła wspominające o Vegvisir: Rękopis Hulda skompilowany przez Geira Vigfussona w 1880 roku i The Galdrabok. Inny rękopis, który jest zasadniczo grimuarem – „podręcznikiem magii”.

Rękopis Hulda na temat Vegvisir

W Rękopisie Hulda Vegvisir jest wymieniony jako symbol przewodnictwa i ochrony jedynie w zdaniu, które przekłada się na coś w rodzaju: „osoba nosząca ten symbol nie zgubi się podczas burz i złej pogody, nawet jeśli nie wiedzieć o jego przeznaczeniu”.

Rękopis Hulda jest dokumentem zebranym prawie dziesięć wieków po epoce Wikingów. Chociaż niektóre części rękopisu mogą opierać się na prawdziwej wiedzy o ludziach nordyckich i ich wierzeniach, lepiej zachować ostrożność. Nie warto brać niczego w nim dosłownie bez przeprowadzanie jakichkolwiek innych badań.

Część wiedzy zawartej w omawianym rękopisie jest inspirowana tradycjami ludowymi.

Drugie źródło wymieniające Vegvisirze, Galdrabok, to księga zaklęć. W której szczegółowo opisano losowo skompilowane zaklęcia i która dostarcza wiedzy o magii, ówczesnych germańskich bogach i kosmologii.

Galdrabok jest napisane, że ten symbol pomógłby jego właścicielowi nie zgubić się i odnaleźć drogę powrotną. Według Galdrabok , aby zapewnić przewodnictwo i ochronę, Vegvisir powinien być namalowany krwią na czole osoby. Tak jak czasami bywał symbol ochrony Wikingów, Aegishjalmur, Hełm Grozy.

Wiele osób myli Vegvisir z Aegishjalmr, hełmem grozy i przerażenia, chociaż te dwa symbole różnią się od siebie.

Chociaż nie ma pewności co do pochodzenia symbolu i kiedy został użyty po raz pierwszy. Niektórzy uważają, że symbol ten był używany do celów nawigacyjnych przez Wikingów.

Odkrycia archeologiczne Vegvisir

Odkrycia archeologiczne ujawniły, że Wikingowie używali „kamienia słonecznego”. Swego rodzaju kompasu słonecznego, podczas żeglugi dookoła świata z Ameryki Północnej na Daleki Wschód.

Chociaż wspomniany kompas słoneczny w niczym nie przypomina Vegvisira i/lub ma na sobie takie oznaczenia. Według niektórych ekspertów może on być inspiracją dla tego symbolu.

Uważa się, że osiem runicznych klepek wikingów składających się na Vegvisir. Może reprezentować kierunki kardynalne (północ, południe, zachód, wschód) i międzykardynalne (północny zachód, północny wschód, południowy zachód, południowy wschód).

Niektórzy uważają, że gwóźdź umieszczony w samym środku Vegvisir wskazywałby kierunki. (Poprzez położenie jego cienia w określonych porach dnia) i pomagał Wikingom poruszać się po morzach.

Na marginesie, w niektórych legendach wspomina się, że Vegvisir / nordycki kompas byłby rysowany na statkach Wikingów. aby pomóc im znaleźć drogę powrotną i bezpiecznie wrócić do domu.

Dziś Vegvisir jest używany jako symbol kultury islandzkiej. Podczas gdy ludzie wyznania Asatru używają go również do identyfikacji i jako symbol przewodnictwa duchowego.