Hologramy kwantowe

hologramy kwantowe

Zaktualizowano artykuł 10 listopada 2023

Hologram kwantowy – co to takiego?

Hologram kwantowy to fascynujący koncept z dziedziny teorii kwantowej, sugerujący, że informacje dotyczące obiektu kwantowego mogą być reprezentowane w formie hologramu. W skrócie, oznacza to, że dane dotyczące trójwymiarowego obiektu kwantowego są zakodowane na dwuwymiarowej powierzchni, podobnie jak w tradycyjnym hologramie.

Jednym z najbardziej znanych zastosowań koncepcji hologramu kwantowego jest zasada holograficzna, stosowana w teorii strun oraz w podejściach do grawitacji kwantowej. Zasada ta postuluje, że informacje o zjawiskach zachodzących w określonym obszarze przestrzeni są zakodowane na jego granicy. W kontekście kosmologii, zasada holograficzna dostarcza narzędzi do badania tak skomplikowanych obiektów jak czarne dziury czy struktura wszechświata.

Hologramy kwantowe – nowa era technologii

Hologramy kwantowe to zaawansowana technika bazująca na zjawiskach charakterystycznych dla świata mikroskopijnych cząstek. W tradycyjnych hologramach kluczową rolę odgrywa interferencja klasyczna, czyli zjawisko, w którym dwie fale spotykają się, tworząc nową falę.

Jednak w świecie cząstek takich jak fotony, klasyczna interferencja staje się problematyczna. Dlaczego? Ponieważ fazy fotonów (jedna z właściwości falowych) są niestabilne i ciągle się zmieniają. Fizycy z Warszawy postanowili wykorzystać to wyzwanie na swoją korzyść, wprowadzając do hologramów element charakterystyczny dla fizyki kwantowej – interferencję kwantową. W tym procesie kluczową rolę odgrywają funkcje falowe fotonów, które opisują prawdopodobieństwo znalezienia cząstki w określonym stanie.

Dla wielu czytelników pojęcie “funkcji falowej” może być niejasne. Jest to kluczowy element mechaniki kwantowej, stanowiący rdzeń jednego z jej podstawowych równań – równania Schrödingera. W skrócie, funkcja falowa opisuje zachowanie cząstek kwantowych i, jeśli odpowiednio “kształtowana”, może służyć do modelowania systemów kwantowych.

Hologramy kwantowe: tajemnica fotonów

Fotony, podstawowe cząstki światła, odgrywają kluczową rolę w badaniach nad hologramami kwantowymi. Ale dlaczego akurat one?

Radosław Chrapkiewicz i Michał Jachura, dwaj naukowcy zajmujący się badaniami w tej dziedzinie, podczas obserwacji zachowania par fotonów natknęli się na zjawisko nazywane interferencją dwufotonową.

Interferencja dwufotonowa polega na tym, że gdy pary rozróżnialnych fotonów napotykają dzielnik wiązki (urządzenie rozdzielające promień światła), ich działanie jest losowe. Jednakże, gdy fotony są nierozróżnialne, zachodzi między nimi interferencja kwantowa, która determinuje ich zachowanie. W efekcie takie pary fotonów są zawsze albo przesyłane razem, albo odbijane razem.

Naukowcy zastanawiali się, czy interferencję dwufotonową można by zastosować w sposób analogiczny do tradycyjnej interferencji w holografii. Celem było wykorzystanie fotonów o znanym stanie do uzyskania informacji o fotonach o nieznanym stanie. Analizy doprowadziły ich do nieoczekiwanych wniosków. Okazało się, że interferencja kwantowa między dwoma fotonami zależy od kształtu ich frontów falowych (to jest wyobrażonej powierzchni łączącej punkty o tej samej fazie). Jak podkreślił Chrapkiewicz w komunikacie prasowym, odkrycie to otwiera nowe perspektywy dla zastosowań w dziedzinie holografii kwantowej.

Mechanika kwantowa: nowe horyzonty zrozumienia

Eksperyment, o którym mowa, otwiera nowe drzwi w zakresie zrozumienia mechaniki kwantowej – dziedziny fizyki, która pozostaje przedmiotem intensywnych badań i debat naukowych od ponad stu lat. Kluczowym elementem tego eksperymentu jest zdobywanie informacji o fazie funkcji falowej fotonu, co w skrócie oznacza analizę charakterystyki fali świetlnej.

Naukowcy są pełni optymizmu co do potencjalnych zastosowań tej techniki, mając nadzieję na tworzenie hologramów bardziej skomplikowanych obiektów kwantowych. Chociaż perspektywy te są fascynujące, mają one również praktyczne implikacje, które mogą znaleźć zastosowanie w technologiach przyszłości.

Konrad Banaszek, jeden z uczonych zaangażowanych w badania, podkreśla, że chociaż narzędzie to jest nowe i obiecujące, naukowcy muszą dokładnie je zbadać. Co więcej, choć prawdziwe zastosowania holografii kwantowej mogą nie pojawić się szybko – być może potrzebne będzie kilkadziesiąt lat – jedno jest pewne: przyniosą one niespodziewane i rewolucyjne odkrycia w świecie nauki.

Hologramy kwantowe a pola elektromagnetyczne (EMF)

W świecie nowoczesnych technologii, zarówno urządzenia bazujące na subtelnej energii, takie jak chipy, wisiorki czy harmonizatory, jak i pola elektromagnetyczne (EMF) – związane z urządzeniami takimi jak telefony komórkowe, Wi-Fi czy sieci elektryczne – mogą wpływać na organizm ludzki.

Urządzenia oparte na subtelnej energii działają na poziomie energetycznym, co oznacza, że ich wpływ jest bardziej “niematerialny”. Natomiast pola elektromagnetyczne (EMF) oddziałują z ludzkim ciałem na poziomie fizycznym. W praktyce oznacza to, że przy użyciu tradycyjnych narzędzi, takich jak mierniki pola elektromagnetycznego, nie jesteśmy w stanie wykryć wpływu urządzeń bazujących na subtelnej energii. To trochę tak, jakby próbować mierzyć prędkość za pomocą termometru. Z tego powodu urządzenia bazujące na subtelnej energii często spotykają się z krytyką ze strony osób, które analizują je wyłącznie przez pryzmat tradycyjnej fizyki.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *